Julian Tuwim - Sztuka czy sowiet - Revision history

Gsapijaszko: zamienił w treści „---” na „—”

2012-03-16T19:09:42Z

zamienił w treści „---” na „—”

Gsapijaszko at 15:38, 29 July 2011

2011-07-29T15:38:09Z

Gsapijaszko at 07:45, 27 July 2011

2011-07-27T07:45:23Z

Gsapijaszko at 19:35, 25 July 2011

2011-07-25T19:35:02Z

Gsapijaszko: Utworzył nową stronę „'''W. Majakowskij.''' Wieszczi etowo goda do 1 awgusta 1923 g. Berlin, Towarzystwo Akcyjne "Nakanunie", 1924, str. 108 i 4nl. "Dla nas, rzemieślników słowa Rosji so...”

2011-07-25T14:06:36Z

Utworzył nową stronę „'''W. Majakowskij.''' Wieszczi etowo goda do 1 awgusta 1923 g. Berlin, Towarzystwo Akcyjne "Nakanunie", 1924, str. 108 i 4nl. "Dla nas, rzemieślników słowa Rosji so...”

New page

'''W. Majakowskij.''' Wieszczi etowo goda do 1 awgusta 1923 g. Berlin, Towarzystwo Akcyjne "Nakanunie", 1924, str. 108 i 4nl.

"Dla nas, rzemieślników słowa Rosji sowieckiej, --- pisze Majakowski w przedmowie, --- drobne zadanka czysto wersyfikacyjne ("stichodiełanja") ustępują miejsca szerokim celom pomocy słowa przy budowie komuny".

Mocny, ogromny talent Majakowskiego buduje komunę "stichodiełanjem". Coraz lepszym komunistą i coraz gorszym poetą jest ten histeryczny, konwulsyjny, kolosalizujący, katastroficzny, grzmiący i huczący człowiek, ten Budiennyj poezji współczesnej. Pomijam wierszoróbstwo propagandystyczne w rodzaju "satyry" na lorda Curzona lub zamieszczonego w tomie "wzoru reklamy":

"Nie ugowariwajem, no preduprieżdajem Was,
gołłandskoje masło łuczszeje iz masł,
dlia sałatow, sousow i proczich jed.
łuczszawo masła nie było i niet".

Nie opieram też powyższego sądu na rozmowie autora z wieżą Eiffla (wiersz "Pariż"): zaprasza ją Majakowski do Moskwy, jako że Paryż, "miasto prostytutek, poetów i giełdy", jest dla niej miejscem nieodpowiedniem. Znamy to wszystko: było słońce jako monokl w oku, był Napoleon jako mops na smyczy, a teraz jest wyrabianie wieży Eiffla... wizy do Moskwy (str. 25). Ale pomijając, powtarzam, reklamy dla masła i republiki sowietów, te same sztuki, sztuczki i olbrzymie sztuczyska, zakrojone na miarę kosmiczną i komiczną jednocześnie, występują w poemacie "Pro eto". Nadrabianie siebie --- samym sobą, wycie, druzgotanie, tratowanie, trzaskanie, piorunowanie, wieczny ryk i programowo traktowana pierwotność, przewracanie świata, żonglowanie miastami jak piłkami, nieustające rakiety efektów, oszałamiające rymy i wszystko to, co już po stokroć we wszystkich dawnych książkach Majakowskiego bywało, --- powtarza się także tutaj. Ale dawniej było świeże, młode i olśniewające; teraz --- nuży i denerwuje.

Dzwoni telefon --- trzęsienie świata! Poeta płacze --- powódź, potop! Obuchem w głowę walą słowa, zdania, piekielne rymy i przekwinty wymyślnych obrazowań. Mózg Majakowskiego, jak wielka, stalowa i świetnie naoliwiona maszyna rotacyjna, wyrzuca setki oleodruków typowej majakowszczyzny: spuchnięte, nabrzmiałe, mięsiste, ostre, wyraźne krzyki rozjuszonego bólem, gniewem i wściekłością zwierzęcia.

Jeżeli to komuna zrobiła z tego genjalnego poety fabrykę odbitek ze wspaniałego talentu, to wołam: "Boże, caria chrani!" i nie życzę eresefeseru poetom.

{{MetaUtwor
|klucz=tuwim-ksiazki-1924-01-27
|Autor=Julian Tuwim
|Tytul=Sztuka czy sowiet
|Published = Wiadomości Literackie
|Nr = 5 (5)
|Data = 1924-02-03
|Strona = 3
|Przedruk =
|Uwagi =
|Gatunek = {{Gatunek|Rodzaj=Recenzja|Autor dzieła=Włodzimierz Majakowskij|Tytuł dzieła=Wieszczi etowo goda do 1 awgusta 1923 g.}}
|Źródło = {{Źródło|Typ=Journal|Tytuł=Wiadomości Literackie|Numer=5 (5)|Data wydania=1924-02-03}}
}}

@@ Line 27: / Line 27: @@
 |Uwagi =
 |Gatunek = {{Gatunek|Rodzaj=Recenzja|Klucz=majakowskij-wieszczi-1924}}
-|Źródło = {{Źródło|Typ=Journal|Tytuł=Wiadomości Literackie|Numer=5 (5)|Data wydania=1924-02-03}}
+|Źródło = {{Źródło|Typ=Journal|Klucz=WL-1924-5}}
 }}

@@ Line 1: / Line 1: @@
 '''W. Majakowskij.''' Wieszczi etowo goda do 1 awgusta 1923 g. Berlin, Towarzystwo Akcyjne "Nakanunie", 1924, str. 108 i 4nl.
-"Dla nas, rzemieślników słowa Rosji sowieckiej, --- pisze Majakowski w przedmowie, --- drobne zadanka czysto wersyfikacyjne ("stichodiełanja") ustępują miejsca szerokim celom pomocy słowa przy budowie komuny".
+"Dla nas, rzemieślników słowa Rosji sowieckiej, — pisze Majakowski w przedmowie, — drobne zadanka czysto wersyfikacyjne ("stichodiełanja") ustępują miejsca szerokim celom pomocy słowa przy budowie komuny".
 Mocny, ogromny talent Majakowskiego buduje komunę "stichodiełanjem". Coraz lepszym komunistą i coraz gorszym poetą jest ten histeryczny, konwulsyjny, kolosalizujący, katastroficzny, grzmiący i huczący człowiek, ten Budiennyj poezji współczesnej. Pomijam wierszoróbstwo propagandystyczne w rodzaju "satyry" na lorda Curzona lub zamieszczonego w tomie "wzoru reklamy":
@@ Line 10: / Line 10: @@
      łuczszawo masła nie było i niet".
 </poem>
-Nie opieram też powyższego sądu na rozmowie autora z wieżą Eiffla (wiersz "Pariż"): zaprasza ją Majakowski do Moskwy, jako że Paryż, "miasto prostytutek, poetów i giełdy", jest dla niej miejscem nieodpowiedniem. Znamy to wszystko: było słońce jako monokl w oku, był Napoleon jako mops na smyczy, a teraz jest wyrabianie wieży Eiffla... wizy do Moskwy (str. 25). Ale pomijając, powtarzam, reklamy dla masła i republiki sowietów, te same sztuki, sztuczki i olbrzymie sztuczyska, zakrojone na miarę kosmiczną i komiczną jednocześnie, występują w poemacie "Pro eto". Nadrabianie siebie --- samym sobą, wycie, druzgotanie, tratowanie, trzaskanie, piorunowanie, wieczny ryk i programowo traktowana pierwotność, przewracanie świata, żonglowanie miastami jak piłkami, nieustające rakiety efektów, oszałamiające rymy i wszystko to, co już po stokroć we wszystkich dawnych książkach Majakowskiego bywało, --- powtarza się także tutaj. Ale dawniej było świeże, młode i olśniewające; teraz --- nuży i denerwuje.
+Nie opieram też powyższego sądu na rozmowie autora z wieżą Eiffla (wiersz "Pariż"): zaprasza ją Majakowski do Moskwy, jako że Paryż, "miasto prostytutek, poetów i giełdy", jest dla niej miejscem nieodpowiedniem. Znamy to wszystko: było słońce jako monokl w oku, był Napoleon jako mops na smyczy, a teraz jest wyrabianie wieży Eiffla... wizy do Moskwy (str. 25). Ale pomijając, powtarzam, reklamy dla masła i republiki sowietów, te same sztuki, sztuczki i olbrzymie sztuczyska, zakrojone na miarę kosmiczną i komiczną jednocześnie, występują w poemacie "Pro eto". Nadrabianie siebie — samym sobą, wycie, druzgotanie, tratowanie, trzaskanie, piorunowanie, wieczny ryk i programowo traktowana pierwotność, przewracanie świata, żonglowanie miastami jak piłkami, nieustające rakiety efektów, oszałamiające rymy i wszystko to, co już po stokroć we wszystkich dawnych książkach Majakowskiego bywało, — powtarza się także tutaj. Ale dawniej było świeże, młode i olśniewające; teraz — nuży i denerwuje.
-Dzwoni telefon --- trzęsienie świata! Poeta płacze --- powódź, potop! Obuchem w głowę walą słowa, zdania, piekielne rymy i przekwinty wymyślnych obrazowań. Mózg Majakowskiego, jak wielka, stalowa i świetnie naoliwiona maszyna rotacyjna, wyrzuca setki oleodruków typowej majakowszczyzny: spuchnięte, nabrzmiałe, mięsiste, ostre, wyraźne krzyki rozjuszonego bólem, gniewem i wściekłością zwierzęcia.
+Dzwoni telefon — trzęsienie świata! Poeta płacze — powódź, potop! Obuchem w głowę walą słowa, zdania, piekielne rymy i przekwinty wymyślnych obrazowań. Mózg Majakowskiego, jak wielka, stalowa i świetnie naoliwiona maszyna rotacyjna, wyrzuca setki oleodruków typowej majakowszczyzny: spuchnięte, nabrzmiałe, mięsiste, ostre, wyraźne krzyki rozjuszonego bólem, gniewem i wściekłością zwierzęcia.
 Jeżeli to komuna zrobiła z tego genjalnego poety fabrykę odbitek ze wspaniałego talentu, to wołam: "Boże, caria chrani!" i nie życzę eresefeseru poetom.

@@ Line 4: / Line 4: @@
 Mocny, ogromny talent Majakowskiego buduje komunę "stichodiełanjem". Coraz lepszym komunistą i coraz gorszym poetą jest ten histeryczny, konwulsyjny, kolosalizujący, katastroficzny, grzmiący i huczący człowiek, ten Budiennyj poezji współczesnej. Pomijam wierszoróbstwo propagandystyczne w rodzaju "satyry" na lorda Curzona lub zamieszczonego w tomie "wzoru reklamy":
+<poem>
-  "Nie ugowariwajem, no preduprieżdajem Was,
+    "Nie ugowariwajem, no preduprieżdajem Was,
-  gołłandskoje masło łuczszeje iz masł,
+    gołłandskoje masło łuczszeje iz masł,
-  dlia sałatow, sousow i proczich jed.
+    dlia sałatow, sousow i proczich jed.
-  łuczszawo masła nie było i niet".
+    łuczszawo masła nie było i niet".
+</poem>
 Nie opieram też powyższego sądu na rozmowie autora z wieżą Eiffla (wiersz "Pariż"): zaprasza ją Majakowski do Moskwy, jako że Paryż, "miasto prostytutek, poetów i giełdy", jest dla niej miejscem nieodpowiedniem. Znamy to wszystko: było słońce jako monokl w oku, był Napoleon jako mops na smyczy, a teraz jest wyrabianie wieży Eiffla... wizy do Moskwy (str. 25). Ale pomijając, powtarzam, reklamy dla masła i republiki sowietów, te same sztuki, sztuczki i olbrzymie sztuczyska, zakrojone na miarę kosmiczną i komiczną jednocześnie, występują w poemacie "Pro eto". Nadrabianie siebie --- samym sobą, wycie, druzgotanie, tratowanie, trzaskanie, piorunowanie, wieczny ryk i programowo traktowana pierwotność, przewracanie świata, żonglowanie miastami jak piłkami, nieustające rakiety efektów, oszałamiające rymy i wszystko to, co już po stokroć we wszystkich dawnych książkach Majakowskiego bywało, --- powtarza się także tutaj. Ale dawniej było świeże, młode i olśniewające; teraz --- nuży i denerwuje.