Julian Tuwim - Wizyta - Revision history

Gsapijaszko: zamienił w treści „---” na „—”

2012-03-16T19:10:15Z

zamienił w treści „---” na „—”

Gsapijaszko at 18:19, 15 March 2012

2012-03-15T18:19:52Z

Admin: 1 wersja

2011-06-23T12:22:27Z

1 wersja

Gsapijaszko at 19:45, 18 January 2009

2009-01-18T19:45:51Z

New page

Odwiedził mnie raz przykry gość,
Wizyta była krótka,
Doradzał coś, tłumaczył coś,
Wystrychnął mnie na dudka. 
Na karcie było: "Doktór Z.",
Incognito się zjawił,
W lansadach do pokoju wszedł
I mętnie o czemś prawił. 
A jak się w gracji słodko wił,
Jak wdzięcznie siedział boczkiem!
Z rękawa psztyczkiem strącał pył
I mrugał tłustem oczkiem. 
Słuchając go, wiedziałem, że
Nieczysta to afera!
Że szelma jest, że głupio łże,
Nabiera mnie, nabiera! 
Ni w pięć ni w dziewięć bzdury plótł,
Cytował biegłych w Piśmie,
Zamroczył bestja mnie i zwiódł,
A niech go dunder świśnie! 
Gdy jął się płaszczyć, łasić, łotr,
I w niebie mnie kołysać
Gdy wypił, szepcąc --- a la votre!---
Musiałem skrypt podpisać. 
I teraz chodzę błędny, mdły,
Krokami z nad przepaści
I szczerzą do mnie żółte kły
Ojcowie eklezjaści. 
W niedzielę do piskliwych dam
Chichocąc wciąż się mizdrzę
Lub w bilard z facetami gram
I kupleciki gwiżdżę. 
Melonik mój, krawacik mój,
Ubranko kuse, wcięte,
Ach, wszystko, wszystko, jak ten strój,
Na dudka wystrychnięte! 
Nie pomógł żal, nie pomógł post,
Ni modły przed ołtarzem!
W pysk trzeba było gościa wprost,
Jak Luter, kałamarzem! 
A bodaj znikł! a bodaj zczezł!
Wykadzić go, przerazić!
Ostrzegam wszystkich: djabeł, bies
Po domach zaczął łazić!

{{MetaUtwor
|Autor=Julian Tuwim
|Tytul=Wizyta
|Published = Cyrulik Warszawski
|Nr = 4 (4)
|Data = 1926
|Strona = 2
|Przedruk = ''Biblia cygańska i inne wiersze'', Wyd. J. Mortkowicza, Warszawa, 1933; ''Piórem i piórkiem'', Czytelnik, Warszawa, 1951; Dzieła, Czytelnik, Warszawa, 1955
|Uwagi = W pierwodruku tekst odmienny od wydań książkowych (''Biblia cygańska'', 1933 i in.). W ''Piórem i piórkiem'' (1951), błędna data powstania: 1930. W związku z wierszem patrz też humoreska pt. ''Sprawa doktora Zet. Imaginacyjny wywiad "Cyrulika" z Julianem X. Tuwimem'', podpisaną ''"Cyrulik"'', w 50. numerze Cyrulika Warszawskiego z 1932 r. "X" --- skrót od "książę". Tuwima nazywano "księciem poetów". Autorem tego określenia był [[Jerzy Paczkowski]]. Ilustracja do wiersza Feliksa Topolskiego przedstawia Tuwima przy biurku, przed nim na krześle "gość" z wiersza -- Cyrulik Warszawski, nr 50, 1932 r.
|Źródło = wg pierwodruku
}}

@@ Line 8: / Line 8: @@
 |Strona = 2
 |Przedruk = ''Biblia cygańska i inne wiersze'', Wyd. J. Mortkowicza, Warszawa, 1933; ''Piórem i piórkiem'', Czytelnik, Warszawa, 1951; Dzieła, Czytelnik, Warszawa, 1955
-|Uwagi = W pierwodruku tekst odmienny od wydań książkowych (''Biblia cygańska'', 1933 i in.). W ''Piórem i piórkiem'' (1951), błędna data powstania: 1930. W związku z wierszem patrz też humoreska pt. ''Sprawa doktora Zet. Imaginacyjny wywiad "Cyrulika" z Julianem X. Tuwimem'', podpisaną ''"Cyrulik"'', w 50. numerze Cyrulika Warszawskiego z 1932 r. "X" --- skrót od "książę". Tuwima nazywano "księciem poetów". Autorem tego określenia był [[Jerzy Paczkowski]]. Ilustracja do wiersza Feliksa Topolskiego przedstawia Tuwima przy biurku, przed nim na krześle "gość" z wiersza -- Cyrulik Warszawski, nr 50, 1932 r.
+|Uwagi = W pierwodruku tekst odmienny od wydań książkowych (''Biblia cygańska'', 1933 i in.). W ''Piórem i piórkiem'' (1951), błędna data powstania: 1930. W związku z wierszem patrz też humoreska pt. ''Sprawa doktora Zet. Imaginacyjny wywiad "Cyrulika" z Julianem X. Tuwimem'', podpisaną ''"Cyrulik"'', w 50. numerze Cyrulika Warszawskiego z 1932 r. "X" — skrót od "książę". Tuwima nazywano "księciem poetów". Autorem tego określenia był [[Jerzy Paczkowski]]. Ilustracja do wiersza Feliksa Topolskiego przedstawia Tuwima przy biurku, przed nim na krześle "gość" z wiersza -- Cyrulik Warszawski, nr 50, 1932 r.
 |Gatunek = {{Gatunek|Rodzaj=Wiersz}} {{Gatunek|Rodzaj=Satyra}}
 |Źródło = {{Źródło|Typ=Journal|Klucz=CW-1926-4}}
@@ Line 40: / Line 40: @@
    Gdy jął się płaszczyć, łasić, łotr,
    I w niebie mnie kołysać
-   Gdy wypił, szepcąc --- a la votre!---
+   Gdy wypił, szepcąc — a la votre!—
    Musiałem skrypt podpisać.

@@ Line 1: / Line 1: @@
    Odwiedził mnie raz przykry gość,
    Wizyta była krótka,
    Doradzał coś, tłumaczył coś,
-   Wystrychnął mnie na dudka.<br/>
+   Wystrychnął mnie na dudka.
    Na karcie było: "Doktór Z.",
    Incognito się zjawił,
    W lansadach do pokoju wszedł
-   I mętnie o czemś prawił.<br/>
+   I mętnie o czemś prawił.
    A jak się w gracji słodko wił,
    Jak wdzięcznie siedział boczkiem!
    Z rękawa psztyczkiem strącał pył
-   I mrugał tłustem oczkiem.<br/>
+   I mrugał tłustem oczkiem.
    Słuchając go, wiedziałem, że
    Nieczysta to afera!
    Że szelma jest, że głupio łże,
-   Nabiera mnie, nabiera!<br/>
+   Nabiera mnie, nabiera!
    Ni w pięć ni w dziewięć bzdury plótł,
    Cytował biegłych w Piśmie,
    Zamroczył bestja mnie i zwiódł,
-   A niech go dunder świśnie!<br/>
+   A niech go dunder świśnie!
    Gdy jął się płaszczyć, łasić, łotr,
    I w niebie mnie kołysać
    Gdy wypił, szepcąc --- a la votre!---
-   Musiałem skrypt podpisać.<br/>
+   Musiałem skrypt podpisać.
    I teraz chodzę błędny, mdły,
    Krokami z nad przepaści
    I szczerzą do mnie żółte kły
-   Ojcowie eklezjaści.<br/>
+   Ojcowie eklezjaści.
    W niedzielę do piskliwych dam
    Chichocąc wciąż się mizdrzę
    Lub w bilard z facetami gram
-   I kupleciki gwiżdżę.<br/>
+   I kupleciki gwiżdżę.
    Melonik mój, krawacik mój,
    Ubranko kuse, wcięte,
    Ach, wszystko, wszystko, jak ten strój,
-   Na dudka wystrychnięte!<br/>
+   Na dudka wystrychnięte!
    Nie pomógł żal, nie pomógł post,
    Ni modły przed ołtarzem!
    W pysk trzeba było gościa wprost,
-   Jak Luter, kałamarzem!<br/>
+   Jak Luter, kałamarzem!
    A bodaj znikł! a bodaj zczezł!
    Wykadzić go, przerazić!
    Ostrzegam wszystkich: djabeł, bies
    Po domach zaczął łazić!
+</poem>
 }}

← Older revision	Revision as of 12:22, 23 June 2011
(No difference)