http://www.sapijaszko.net/index.php?action=history&feed=atom&title=Konrad_Tom_-_Madame_Loulou 2026-08-23T18:07:31Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.28.0 http://www.sapijaszko.net/index.php?title=Konrad_Tom_-_Madame_Loulou&diff=1993&oldid=prev 2015-09-09T05:20:03Z

<p>Utworzył nową stronę „{{MetaUtwor |klucz=tom-madame-1918 |Autor = Konrad Tom |Tytul = Madame Loulou |Published = Estrada |Nr = 2 |Data = 1918 |Strona = 46-48 |Przedruk = |Uwagi = |Źródł...”</p> <p><b>New page</b></p><div>{{MetaUtwor<br /> |klucz=tom-madame-1918<br /> |Autor = Konrad Tom<br /> |Tytul = Madame Loulou<br /> |Published = Estrada<br /> |Nr = 2<br /> |Data = 1918<br /> |Strona = 46-48<br /> |Przedruk = <br /> |Uwagi = <br /> |Źródło = wg pierwodruku<br /> |Gatunek = {{Gatunek|Rodzaj=piosenka}}<br /> |Treść=<br /> ''Słowa polskie Konrada Toma. Muzyka H. Waldau. ''<br /> &lt;poem&gt;<br /> Tak ludzie mówią, żę to pusta lalka,<br /> La belle Madame LouLou z Alei Róż,<br /> Zapewne tak, to nie westalka,<br /> Tancerką jest, to jasne już.<br /> O pięknym grzechu cichą pieśń szeleści,<br /> Jedwabna suknia z niezliczonych fałd,<br /> I ma przedziwny czar niewieści,<br /> Jej drobna rączka, nóżki kształt,<br /> Dyskretna woń &quot;coeur Jeanette&quot;<br /> Dyskretnych pieszczot przedsmak śle,<br /> Dlatego właśnie tę kobietę<br /> Świat niedyskretny sądzi źle.<br /> Madame Loulou<br /> Ma szyk dessous<br /> Piękne brylanty i stroje,<br /> Żyje bez burz<br /> W Alei Róż<br /> Sama, lub czasem we dwoje;<br /> Główka bez trosk,<br /> Serce jak wosk<br /> I buziak anielsko słodki,<br /> Madame Loulou<br /> Przysięgnę tu,<br /> Jest tylko ofiarą plotki<br /> <br /> Lecz tajemnicą jest poliszynela,<br /> Że piękna Loulou ma przyjaciół trzech,<br /> Bo jakże żyć bez przyjaciela,<br /> A mieć ich trzech to nie grzech.<br /> Pan baron w niej się kocha idealnie,<br /> Przysyła róże &quot;Marechal de France&quot;,<br /> W południe zwykle zwiedza jej sypialnię<br /> I patrzy na nią par distance.<br /> Pan konsul darzy ją liljami,<br /> Jak długi rok stricte five o'clock,<br /> Przy kawce u niej siedzą sami,<br /> Lecz zwykle tak o jeden krok.<br /> Madame Loulou<br /> Tak dla tych dwu<br /> W różne przybiera się stroje:<br /> Le cher baron<br /> Zwykł widzieć ją<br /> Spowitą w szlafroczku zwoje.<br /> Konsul a dit:<br /> &quot;Après midi<br /> Lubię cię w robes z aksamitu&quot;;<br /> Madame Loulou<br /> Tam jak i tu<br /> Da dowód serca i sprytu.<br /> <br /> Artystą zwanym jest przyjaciel trzeci,<br /> Wytworny, piękny niby młody bóg,<br /> Talentem swym zachwyty wkoło nieci<br /> I sprawia w sercach pań puk, puk, puk.<br /> Ten nigdy Loulou kwiatów nie przysyła,<br /> I kiedy chce, przychodzi do niej sam,<br /> Z nim Loulou jest potrójnie miła<br /> I zapomina co to kłam.<br /> Gdy do zatrzasku klucz swój wwierca<br /> Tam do jej drzwi, w Alei Róż,<br /> Loulou już czeka z biciem serca<br /> I usta swe rozchyla już!<br /> Madame Loulou<br /> Nie mów mu<br /> Nic o konsulu, baronie,<br /> Cisza jest wkrąg,<br /> On przy niej kląkł<br /> I serce przy sercu płonie;<br /> Znikł wszelki ślad<br /> Zbytecznych szat<br /> I poszły w kąt konwenanse:<br /> Madame Loulou<br /> Jest sobą tu,<br /> &quot;Honny soit qui mal y pense!&quot;<br /> &lt;/poem&gt;<br /> }}</div>

Gsapijaszko