<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="en-GB">
		<id>http://www.sapijaszko.net/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Paa_-_Odczyt</id>
		<title>Paa - Odczyt - Revision history</title>
		<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://www.sapijaszko.net/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=Paa_-_Odczyt"/>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.sapijaszko.net/index.php?title=Paa_-_Odczyt&amp;action=history"/>
		<updated>2026-08-11T22:14:25Z</updated>
		<subtitle>Revision history for this page on the wiki</subtitle>
		<generator>MediaWiki 1.28.0</generator>

	<entry>
		<id>http://www.sapijaszko.net/index.php?title=Paa_-_Odczyt&amp;diff=3176&amp;oldid=prev</id>
		<title>Gsapijaszko: Utworzono nową stronę &quot;{{MetaUtwor |klucz=paa-odczyt-1915-12-17 |Autor=Paa |Tytul=Odczyt |Published = Nowy Kurier Łódzki |Nr = 345 |Data = 1915-12-17 |Strona = 3 |Przedruk = |Uwagi =  |Gatun...&quot;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.sapijaszko.net/index.php?title=Paa_-_Odczyt&amp;diff=3176&amp;oldid=prev"/>
				<updated>2017-02-25T09:51:38Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Utworzono nową stronę &amp;quot;{{MetaUtwor |klucz=paa-odczyt-1915-12-17 |Autor=Paa |Tytul=Odczyt |Published = Nowy Kurier Łódzki |Nr = 345 |Data = 1915-12-17 |Strona = 3 |Przedruk = |Uwagi =  |Gatun...&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;New page&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;{{MetaUtwor&lt;br /&gt;
|klucz=paa-odczyt-1915-12-17&lt;br /&gt;
|Autor=Paa&lt;br /&gt;
|Tytul=Odczyt&lt;br /&gt;
|Published = Nowy Kurier Łódzki&lt;br /&gt;
|Nr = 345&lt;br /&gt;
|Data = 1915-12-17&lt;br /&gt;
|Strona = 3&lt;br /&gt;
|Przedruk =&lt;br /&gt;
|Uwagi = &lt;br /&gt;
|Gatunek = {{Gatunek|Rodzaj=Recenzja|Klucz=tuwim-apostolowie-1915}} &lt;br /&gt;
|Źródło = wg pierwodruku&amp;lt;ref&amp;gt;http://bcul.lib.uni.lodz.pl/dlibra/docmetadata?id=722&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|Treść = &lt;br /&gt;
Mały Oleś kończy pierwszy rok swego burzliwego istnienia, i zastanawia się głęboko nad tem, czemby tę uroczystość uświęcić. Paluszek wraził w otchłanie swej słodkiej buzi i duma...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A trzeba państwu wiedzieć, że Oleś jest dzieckiem cudownem, utalentowanem. To też po chwili koncept do młodocianej główki mu strzela i uradowany pędzi do mamusi (z szybkością oczywiście stosowną do jego erudycji lokomocyjnej) i &amp;quot;mamusiu&amp;quot;, woła z tryumfem --- &amp;quot;już wiem! z okazji ułodzin wygłose odcyt publicny&amp;quot;. Mama aprobuje, zachwycona oczywiście wspaniałym pomysłem ubóztwianego jedynaka, i mały Oleś wnet zabiera się do dzieła.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Więc olbrzymie afisze maluje na żółto (ulubiony kolor jajecznicy et d'autre chose aussi) i obwieszcza światu, że takiego a takiego dnia wygłosi odcyt p.t. &amp;quot;Chwała... apostołom&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nadchodzi dzień krytyczny, sala wypełniona po brzegi, małego Olesia wnoszą owacyjnie na tron o kształtach wypukłych, sto par lornetek weń się wpija i szmer zachwytu rozlega się ze wszech stron &amp;quot;Ach, jaki młody, ach jaki utalentowany, ach jaki cudowny&amp;quot;, szepczą słodkie soprany pięknych pań, a basy panów wtórują grubiej: &amp;quot;Rzeczywiście cudowny&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Po chwili rozkoszowania się powodzeniem, mały Oleś głos zabiera i szczebioce rozkosznie swoje wypracowanie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aczkolwiek jestem krytykiem surowym, przyznać muszę, że jeśli uwzględnić młodociany wiek prelegenta i jego prawdziwie łódzkie lekceważenie publiczności, to odczyt wypadł nieźle.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Więc też długo nie milkną oklaski. I piękne panie ukazując w rzewnym uśmiechu białośnieżne zęby wyrobu Haberfelda wołają z zapałem: &amp;quot;Ach jaki młody, jaki cudowny!&amp;quot; A czarne tużurki wtórują basem&amp;quot; &amp;quot;Rzeczywiście, jaki młody...&amp;quot; &lt;br /&gt;
&amp;lt;references/&amp;gt;&lt;br /&gt;
}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Gsapijaszko</name></author>	</entry>

	</feed>