http://www.sapijaszko.net/index.php?action=history&feed=atom&title=W%C5%82adys%C5%82aw_Jus_-_Rozmowa_z_w%C5%82asnym_%C5%BCo%C5%82%C4%85dkiem 2026-05-16T12:04:10Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.28.0 http://www.sapijaszko.net/index.php?title=W%C5%82adys%C5%82aw_Jus_-_Rozmowa_z_w%C5%82asnym_%C5%BCo%C5%82%C4%85dkiem&diff=3222&oldid=prev 2017-03-12T18:35:26Z

<p>Utworzono nową stronę &quot;{{MetaUtwor |klucz = jus-rozmowa-1918 |Autor = Władysław Jus |Tytul = Rozmowa z własnym żołądkiem |Published = Estrada |Nr = 3 |Data = 1918 |Strona = 17-20 |Przedr...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>{{MetaUtwor<br /> |klucz = jus-rozmowa-1918<br /> |Autor = Władysław Jus<br /> |Tytul = Rozmowa z własnym żołądkiem<br /> |Published = Estrada<br /> |Nr = 3<br /> |Data = 1918<br /> |Strona = 17-20<br /> |Przedruk = <br /> |Uwagi = W repertuarze: [[repertuar::Seweryn Michałowski|Seweryna Michałowskiego]]. <br /> |Źródło = {{Źródło|Typ=Book|Klucz=Estrada-3}}<br /> |Gatunek = {{Gatunek|Rodzaj=Wiersz}}<br /> |Treść = <br /> &lt;poem&gt;<br /> Szanowni goście! W przymusowym poście<br /> Przy losu chłoście, rozwalonym moście<br /> O żywnościowy temat mnie nie proście,<br /> Ani o cennik artykułów, boście<br /> Dość już słyszeli o wyzysku kroście<br /> I daję parol, wierzcie mi waszmoście,<br /> Aby zapomnieć o drożyzny wzroście,<br /> Wolałbym mówić o Dantym, Arjoście,<br /> Niż o erzacach erzace dowcipu,<br /> Lub o paskarzach... Dość podłego typu!<br /> Mamy dokoła te śliczne okazy<br /> I nie zastąpią ich żadne obrazy!<br /> Spekulant tak nas artystycznie kopie,<br /> Że tego żadne nie wyrażą kopie.<br /> Gdy się przejadły o jadle gawędy<br /> I trza hamować języczka zapędy,<br /> Zacznijmy z innej beczki. &quot;Precz, żołądku!<br /> My w sferze ducha poszukamy wątku&quot;!<br /> Ja w tym przedmiocie pomysł mam doniosły,<br /> Choć się zadziwią rutyniczne osły:<br /> Ażeby ludzką uszlachetnić rasę,<br /> Trza wyciąć z ciała ową wstrętną fasę.<br /> Tej operacji skutki będą błogie<br /> I popchną ludzkość na niebiańską drogę.<br /> Wtedy... ''(patrzy na brzuch)'' Cóż acan burczysz tak okropnie,<br /> Aż mi w cylindrze huczy ta muzyka?<br /> ''Żołądek.'' Mój gospodarzu! Niechże cię gęś kopnie!<br /> Napchałeś we mnie niby do śmietnika!<br /> ''Ja.'' Jeszcze się skarżysz, ty niewdzięczny snobie?<br /> Przecie o tobie myślę w każdej dobie!<br /> Przecie owoce mojego talentu<br /> Codzień pochłaniasz i niszczysz do szczętu!<br /> ''Żołądek.'' Ty publiczności blaguj o talencie<br /> Błaźnie, pajacu...<br /> ''Ja.'' Milcz, impertynencie!<br /> ''Żołądek.'' Powiedzno lepiej, coś ty nakład we mnie.<br /> Staram się strawić, wszystko nadaremnie!<br /> Czuję kamienie, jady, żrące kwasy<br /> Oj, gospodarzu, darłbym z ciebie pasy!<br /> ''Ja.'' A cóż ty chciałeś? Marcepanów, czy co?<br /> Chyba ty, ślepcze, nic nie wiesz o wojnie!<br /> Bądź kontent, że cię żywię mą krwawicą<br /> I zamilcz, brzuchu, leż sobie spokojnie!<br /> ''(do publiczności)'' Bardzo przepraszam was, panie i pany,<br /> Za niego, że jest tak źle wychowany.<br /> Żołądek ducha zakłóca rozkosze<br /> I do spraw szczytnych wtrąca swe trzy grosze!<br /> Otóż rzec chciałem: ducha, czyli mensa<br /> Nie trzeba karmić ochłapami mięsa<br /> I dusza ludzka, nieśmiertelna Psyche,<br /> Nie zważa na to, że obiady liche,<br /> Gdyż duszy taka jest okrutna buta,<br /> Że depce ciało, chociaż nieobuta!<br /> Zaiste... Co ty znów wyprawiasz hece?<br /> ''Żołądek.'' Przyznaj się czyś ty obiad jadł w aptece?<br /> A może chciałeś, żeby modzie sprostać,<br /> Na parę minut samobójcą zostać!<br /> Bo coś kaducznie ściska mnie i bodzie!<br /> ''Ja.'' Ja w artystycznej przecie jem gospodzie!<br /> ''Żołądek.'' A właśnie, właśnie!<br /> ''Ja.'' Niech cie piorun trzaśnie!<br /> Otóż jak cudna będzie nasza postać,<br /> Jeśli żołądek uda się wydostać!<br /> Jakaż to będzie rozkosz i wygoda:<br /> Jejmość bez brzuszka jak sarenka młoda<br /> Będzie przez całe podrygiwać życie<br /> Pan bez kałdunka też się uduchowni<br /> I fruwać będzie z kwiatuszka na kwiatek<br /> Wielki świat będzie lekki jak... półświatek<br /> Bez Marjenbadu zniknie tłuszcz i tycie<br /> Będziemy myśli swe nurzać w błękicie<br /> Czyści, subtelni, twórczy i cudowni!<br /> Po tej zbawiennej brzusznej operacyi<br /> Do wojowania już nie będzie racyi!<br /> Zgaśnie ten popęd krwiożerczy i dziki!<br /> Przestaną kliki żreć się o befsztyki!<br /> ''Żołądek.'' Kłamiesz!<br /> ''Ja.'' No cicho! Afrontu mi nie rób!<br /> Więc ludzka Psyche, jak skrzydlaty Cherub,<br /> Tkwi w absolucie... Oj, oj, jakie kłócie!<br /> ''Żołądek.'' Idź do doktora, nie zadzieraj ze mną,<br /> ''Ja.'' No dajże spokój... Tak mi w oczach ciemno!<br /> ''Żołądek.'' Idź do doktora! Ja ci, durniu, każę!<br /> ''Ja.'' A za co? Za co? Wziąłem z góry gażę!<br /> Tedy rzec chciałem, żyć transedentalnie<br /> Będzie moralnie<br /> ''Żołądek.'' Niech cię kaduk palnie!<br /> Idź do doktora<br /> ''Ja.'' Aj, kręci się w głowie!<br /> Proszę wybaczyć, panie i panowie!<br /> Już muszę przerwać ten wykład wspaniały.<br /> Precz, precz z żołądkiem... Wiwat ideały!<br /> &lt;/poem&gt;<br /> }}</div>

Gsapijaszko