|
|
| (37 intermediate revisions by one other user not shown) |
| Line 1: |
Line 1: |
| − | {{#ask: [[Rodzaj::Wydarzenie historyczne]]
| + | test<br><br>[https://pinup-india.in/ https://pinup-india.in/] |
| − | | ?Data
| |
| − | | sort=Data
| |
| − | | order=descending
| |
| − | | format=eventline
| |
| − | | timelinebands=MONTH,YEAR
| |
| − | | timelineposition=end
| |
| − | }}
| |
| − | | |
| − | | |
| − | | |
| − | ==O persji==
| |
| − | '''Finis Persiae'''
| |
| − | {{:Władysław Buchner - Finis persiae}}
| |
| − | | |
| − | W myśl przysłowia
| |
| − | | |
| − | — Co to? Zabito w Persji konsula angielskiego?
| |
| − | | |
| − | — Tak piszą, ale to chyba tylko w myśl przysłowia: kto chce persa uderzyć, ten konsula znajdzie.
| |
| − | | |
| − | Powyższe z Muchy, nr 1/1912
| |
| − | | |
| − | {{Źródło|Typ=Journal|Klucz=Mucha-1912-1}}, str. 2, 3
| |
| − | | |
| − | '''Tak to bywa'''
| |
| − | | |
| − | — A tam co leży?
| |
| − | | |
| − | — Dywany perskie.
| |
| − | | |
| − | — Perskie? Czy pan się nie myli? Pan chciał pewnie powiedzieć: dywany z guberni telierańskiej.
| |
| − | | |
| − | {{Źródło|Typ=Journal|Klucz=Mucha-1912-1}}, str. 2
| |
| − | | |
| − | ==O stosunkach rosyjsko-amerykańskich==
| |
| − | | |
| − | Patrz też Kikeriki, str.3: http://anno.onb.ac.at/cgi-content/anno?aid=kik&datum=19120107&seite=3&zoom=33
| |
| − | | |
| − | ====Mucha, nr 1/1912====
| |
| − | Korespondencja braterska
| |
| − | | |
| − | Warszawa
| |
| − | | |
| − | I.N.Połusztannikowu
| |
| − | | |
| − | Bywszemu serbskiemu dobrowolcu.
| |
| − | | |
| − | Miły Ilja!
| |
| − | | |
| − | Z Guczkowym, od wieki wiecznym kandydatem na ministra, znajduję się ja w dobrem znajomstwie, jeżeli nie w drużbie. Uważa on mnie, tak ja ja policejską formę noszę i każdy raz łaskawie ze mną o polityce rozmawia, żeby, znaczy, błagonadiożnost' swoją niewzruszoną przed naczalstwem pokazać. Po przyczynie dumskich kanikuł, Guczkow teraz do Moskwy wyjeżdża, tak zaszedł ja do niego ze świętami i Nowym Rokiem pozdrowić.
| |
| − | | |
| − | Nie dochodząc do kwatery Aleksandra Iwanowicza, szum ja już na ulicy usłyszał, a kiedy drzwi otworzył, krzyk i gwałt taki dał się mnie słyszeć, jakby tam kupiecka jarmarka była.
| |
| − | | |
| − | — Co to u was nielegalne zebranie, Aleksandr Iwanowicz? — pytam Guczkowa, który sam w swojej personie w antykamerze się znalazł.
| |
| − | | |
| − | — Boże chroń! — powiada Guczkow — ze wszystkiem legalna targowo-przemysłowa schodka. Kupcy z Moskwy zjechali się i z nimi rusko-amerykański konfikt rozbieramy.
| |
| − | | |
| − | — A ja ot was, przed waszym wyjazdem, z Nowym Rokiem pozdrowić zaszedł.
| |
| − | | |
| − | — Oszczęśliwili wy mnie pamięcią swoją i dzięki wam za to. Jak raz w porę wy popadli. Pójdźcie ot naszych gadań posłuchać, tak jeszcze legalniejsze nasze zebranie będzie, jeżeli na niem policyjny czyn się znajdzie. Tylko wtedy ja spostrzegł, że Guczkow w pochodną formę odziany był, od nóg do głowy uzbrojony i wielką sybirską papachę na głowie miał. Przy stole siedziało sztuk może sześć kupców i rozdziani, w rubaszkach tylko, czaj popijali. Siódmy już z nich albo ósmy pot wychodził, a oni wszystko pili, pyrchając tylko niekiedy, albo ddychając głęboko.
| |
| − | | |
| − | Guczkow, w całej swojej wielkości, stanął przed nimi i rzekł:
| |
| − | | |
| − | — Słyszcie, bracia! Rozgromić nam Amerykę trzeba za to, że ona z nami przez żydowskie intrygi komercyjny traktat zrywa.
| |
| − | | |
| − | — Pożałuj, możno... — rzeki jeden kupiec czaj popijając.
| |
| − | | |
| − | — Patrzcie — mówił Guczkow — tu na mnie berdanka, z której ja w wojnie burskiej do anglików strzelał; tu, ot nahajka, którą w Mandżurji kitajskie skóry drał, a tu szabla pogranicznej straży. Jeszcze i rewolwer u mnie jest, tylko póki co do naprawy oddany.
| |
| − | | |
| − | — Zuch Guczkow! — powiedział drugi kupiec — sam jeden amerykańskie carstwo zawojować idzie.
| |
| − | | |
| − | — Jak sam jeden? — zawołał Guczkow — na to ja zebranie nasze ustroił, żeby wy wszyscy zgodzili się dobrowolcami na amerykańską wojnę pójść.
| |
| − | | |
| − | — Dopuśćmy — rzekł któryś z kupców, przejechać by się nam, chocby i za morze, możno i amerykańskiej wódki popróbować, no bieda w tem, że targowe dzieła nie puszczają.
| |
| − | | |
| − | — U mnie prykaszczyk jest ze wszystkiem padlec — rzekł drugi kupiec.
| |
| − | | |
| − | — Zostaw jego jednego, tak w miesiąc całą ławkę rozkradnie.
| |
| − | | |
| − | — Oj, kupcy, kupcy! — powiedział z żalem Guczkow — nie w patrjotach wam służyć. Kropli wy krwi swojej dla ojczyzny żałujecie.
| |
| − | | |
| − | — A ty, Aleksandr Iwanycz — rzekł jeden kupiec — na amerykańską wojnę pluń. Za morzem, mówią, Ameryka ta. Gdzie nam za morza wozić się, do wody nie przywykli.
| |
| − | | |
| − | — Jeżeliby po blizkośći gdzieniebądź wojować, tak
| |
| − | drugie dzieło. Choć i to nie warto; akcje momentalnie na szyję polecą i renta kawał chwostu utraci.
| |
| − | | |
| − | — Zostaw wojować, Aleksandr Iwanycz — nie pora. Do czorta ich, Amerykanców!
| |
| − | | |
| − | — Jak niebądż że Ameryce odemścić trzeba — rzekł Guczkow — dla prestiżu. Przez amerykańskie intrygi pokój my z Japońcami w Portsmucie zawarli a teraz ot konfikt nowy. Tak, słyszcie, bracia! Jeżeli wam z Ameryką bić się nie ochota, tak my z nią ekonomiczną wojnę zrobim.
| |
| − | | |
| − | — Walaj! — zawołało kilku kupców.
| |
| − | | |
| − | — Cła my na amerykańskie towary wysokie nałożym — mówił Guczkow — tak że nosem u nas żaden amerykański towar nie poświeci. Obłożym podatkami maszyny, gumę, bawełnę i stal.
| |
| − | | |
| − | — Z gumą ty, brat, stalą i drugiemi, rób co chcesz, no od maszyn won! — ozwał się groźnie jeden kupiec. — Ja maszynami targuję i ubytku przez twoje amerykańskie zamysły nie chcę mieć.
| |
| − | | |
| − | — U mnie gumowe dzieło jest — zawołał drugi kupiec — tak ja tobie gumy ruszać nie dozwolę.
| |
| − | | |
| − | — Widzicie — krzyknął trzeci — stal jemu podatkiem obłożyć się zachciało! Sam nie ze stali, tak i znaczenia jej nie pojmuje.
| |
| − | | |
| − | — Ministrem jemu chce się być... na kupieckich kieszeniach w górę jechać. Wisz, jaki chitry.
| |
| − | | |
| − | — Tak, jakże my Ameryce odemścim? — zapłakał prawie Guczkow. — Wojny ni takiej, ni siakiej nie chcecie. Amerykańcy nam w nos, a my...
| |
| − | | |
| − | — A ty pierwszemu spotkanemu amerykańcu w ryło daj i na kwit rozpłata będzie. Co nam do Ameryki!
| |
| − | | |
| − | — Chyba tylko tratakt nam z nimi zrobić, żeby oni pozwolili duraków różnych od nas do Ameryki na wieczne osiedlenie posyłać.
| |
| − | | |
| − | — Ciebie, Soszka, pierwszego poślem — rzekł jeden z kupców do Guczkowa. — Znaj Ameryka nasz korzenny towar.
| |
| − | | |
| − | — W czepcu ja się widać nie rodził — westchnął Guczkow — a to szczęścia u mnie za kopiejkę niema. Dla prestiżu ojczyzny trudzę się, prosto czarnoroboczy, a w miejsce nagrody naśmiewają się nademną.
| |
| − | | |
| − | — Targowem ty, brat, dziełem zajmuj się a na ministra post nie leź! Kupcu ministrem być, wszystko równo, co papugaju słowikiem śpiewać.
| |
| − | | |
| − | — Panowie — zawołał ja — niepotrzebne spory! Ja was pogodzę, jeśli mnie słuchać zechcecie.
| |
| − | | |
| − | — Jak nie słuchać — ozwali się kupcy. — Policejskich słuchać my od pradziadów przywykszy. Policji dzieło zgodę i uspokojenie robić.
| |
| − | | |
| − | — Patrzcie na ulicę — powiadam. — Widzicie co tam jest naprzeciwko?
| |
| − | | |
| − | — Amerykański bar — rzekł jeden z kupców.
| |
| − | | |
| − | — Nu i dzieło! — mówię.— W miejsce zamorskiej Ameryki do niego atakę przypuścić i prowiant jemu skonfiskować. I kupiecki prestiż będzie uratowany i gardłom radość wyjdzie.
| |
| − | | |
| − | — Ura! — krzyknęli kupcy. — Weźmiem jego przystępem, ani jednej kropli napitku nie zostawim. Rubli u nas nie brak, gotową monetą zapłacim.
| |
| − | | |
| − | — Nadojadło już guczkowski czaj chlustać. Wszystkie poty z nas wyszli, i ochłodzili my się porządkiem, ogrzać się teraz pora.
| |
| − | | |
| − | — Naprzód, bracia kupcy! Odemścim Ameryce nie po guczkowskiej, no po swojej kupieckiej programie.
| |
| − | | |
| − | Twój brat Tryfon.
| |
| − | | |
| − | ==O Korostowcu==
| |
| − | | |
| − | Ivan Korostowiec (Коростовец, Иван Яковлевич), rosyjski dyplomata<ref>[[:ru:Коростовец,_Иван_Яковлевич]]</ref>.
| |
| − | | |
| − | '''Ex-re panny Perrier'''
| |
| − | | |
| − | — Starego dziada Korostowca, ex-posła rosyjskiego w Chinach, zastąpić ma zupełnie młody W. Krupienskij.
| |
| − | | |
| − | — To ileż ten francuzek wykradnie ze sobą, wyjeżdżając za rok z Pekinu?
| |
| − | | |
| − | {{Źródło|Typ=Journal|Klucz=Mucha-1912-3}}, str. 5
| |
| − | | |
| − | | |
| − | ==Przypisy==
| |
| − | | |
| − | <references/>
| |
| − | | |
| − | | |
| − | | |
| − | <!--
| |
| − | | |
| − | {{Źródło|Typ=Book|Klucz=richalmus-liber-1721}}, str. 123
| |
| − | | |
| − | {{#Widget:Google Books|id=QtQUAAAAIAAJ|height=600|width=450}}
| |
| − | | |
| − | | |
| − | [[wikipedia:pl:Julian Tuwim]]
| |
| − | | |
| − | {{#Widget:YouTube|id=L4jYV0oH65E}}
| |
| − | | |
| − | '''Estrada''', nr 1, 1918, Warszawa
| |
| − | {{#set_internal:Journal
| |
| − | |Tytuł=Estrada
| |
| − | |Numer=1
| |
| − | |Wydawca=Kazimierz Rudzki
| |
| − | |Data wydania=1918
| |
| − | |Miejsce wydania=Warszawa
| |
| − | |Redaktor=Bolesław Rudzki
| |
| − | }}
| |
| − | | |
| − | {{#dpl:
| |
| − | |ordermethod=lastedit
| |
| − | |category = Julian Tuwim
| |
| − | |order=descending
| |
| − | |addeditdate=true
| |
| − | |count=20
| |
| − | }}
| |
| − | | |
| − | {{#ask: [[Przedruk::+]][[Kluczprzedruku::tuwim-figaro-1924-07-07]]
| |
| − | |mainlabel=-
| |
| − | | ?Przedruk
| |
| − | | ?Autor
| |
| − | | ?Tytuł
| |
| − | }}
| |
| − | | |
| − | {{#ask: [[Publikowane::Wiadomości Literackie]]|format=ul }}
| |
| − | {{#ask: [[Publikowane::Nowy Kurier Łódzki]]}}
| |
| − | -->
| |
