Antoni Słonimski - Mądre żydy

From sapijaszko.net

  Mądrość narodów i sól ziemi,
  Plemię wybrane, święty lud,
  Który drogami tajemnemi
  Prowadzi rządy czarnych bród.

  Każdy coś wie i coś ukrywa,
  Każdy ma kantor, albo sklep.
  Niejeden widząc, jak się kiwa
  Pomyśli sobie "Co za łeb!"

  I przekonani są polacy,
  Że musi kryć się jakiś sens, 
  W tajemnej cichej, chytrej pracy 
  Segregowania trefnych mięs.

  Nawet, gdy ktoś się bardzo brzydzi 
  Pogardza --- jednak przyzna to, 
  Że zawsze dobrze wiedzą żydzi, 
  Dlaczego? kto? i gdzie? i co?

  Każdy z nich poseł tej potęgi, 
  Co ziemią trzęsie już od lat. 
  Zjadł, pożarł wszystkie święte księgi 
  Jak będzie chciał, to pożre świat.

  A głupie żydy po bóżnicach 
  Jęczą i ślęczą cały dzień 
  I liczą wiele miał średnicy 
  Absalonowy dębu pień.

  I martwią strasznie się, dlaczego 
  Noe do arki nie wziął ryb ---
  I na przechodnia wesołego 
  Z pogardą patrzą z poza szyb.

  Jeżdżą do Grodna dla nauki, 
  Gdzie uczy rabbi Rappaport 
  A zaś, ich bracia albo wnuki 
  Ubrane w tomaszowski kort,

  Męczą i pocą się, udając, 
  Że wolą szczerą wieś od miast 
  I mówią "szarak" zamiast: zając 
  I mówią "nasz kołodziej Piast".

  Gruba przesada w tej mądrości, 
  Czemu, gdy świata zgłębi treść 
  W najprostszych rzeczach wszystkich złości 
  Nie umie mówić, chodzić, jeść.

  Niech świat w legendę ową wierzy 
  Lecz ja wam mówię cicho-cyt! 
  Tak między nami mówiąc szczerze: 
  Ma coś głupiego każdy żyd.

---

Pierwodruk w: Cyrulik Warszawski, nr 5, 3.07.1926, str. 2; Przedruk:

Uwagi: