Julian Wołoszynowski - Proverbia

Z sapijaszko.net

 Bęben bojowy warczał:
 Każdy dziwił się, każdy pytał...
 --- Z tarczą, albo na tarczy!
 Tak tonący brzytwy się chwyta.

 Słówko wyleci wróblem --- wróci wołem;
 Zaczęło się od fuków ---
 Krótko a węzłowato: co zacząłem,
 Musiało przywieść do puków.

 Uderz w stół --- nożyce się odezwą,
 Piąte koło trzeba zdjąć u wozu ---
 Buntownikiem najpierw cię przezwą,
 Potem-ć konie wyprzęgną z powozu.

 Kto chce psa uderzyć, znajdzie kija,
 A nie kijem go, to bije pałką ---
 Świeża sztuka, kto jeża zabija
 Odrodzeniem moralnem, Marszałku!

 Z początku, jak na niemieckiem kazaniu:
 Nie wiedzieli, co i dlaczego?
 --- Nie taki djabeł czarny, jak na malowaniu ---
 Rzekł rychło swój do swego.

 --- Gdy moje zdanie, dobrze mówisz, Janie,
 Rybom --- wody, nam --- zgody!
 Przetakiem wodę czerpać, czy moralne pranie ---
 Takie same przygody...

 Jak cielę na malowane wrota,
 Czego gapisz się, sejmie?
 Każdy ma swoją żabę i swojego kota,
 Przed którym strach go zdejmie.

 On wam o słońcu, wy o słoniu właśnie.
 Błyskawica... i przeszła chmura.
 A że niedźwiedź acz gaśnie, to w krzakach trzaśnie
 Taka to już natura.

 Ten Sulejówek, te drzew kilka ---
 Wspomnij, jak było nudnie...
 Lepsza jest w maju jedna chwilka,
 Niż całe w jesieni grudnie!

---

Pierwodruk w: Cyrulik Warszawski, nr 10 (10), 1926, str. 2; Przedruk:

Uwagi:

Źródło tekstu: Cyrulik Warszawski