Marian Hemar - Nagrobki wielkich, acz jeszcze żyjących Polaków

Z sapijaszko.net

     1. Wincenty Witos

 Słodko jest za ojczyznę umierać --- lecz słodziej
 Jest jeszcze żyć z z ojczyzny, póki są nadzieje.
 Tu leży Piast prawdziwy, ale zły kołodziej,
 Bo gdy koło jest błędne, wkoło zło się dzieje...

 Aby w próżni nie wisieć --- gdzie mógł tam się wieszał,
 Więc choć płynął przez bardzo burzliwe przypadki
 Wierzył, że nie tonie i tem się pocieszał ---
 I przez to taki wstręt miał zawsze do krawatki.

 Piast go trącał --- aż upadł. Otrzyj łzę rodaku
 I pacierz odmówiwszy westchnij w głębi duszy.
 Leży Witos na desce (z własnego tartaku)
 I choćby mu zagrali --- już się nie poruszy...


     2. Sikorski

 Przechodniu --- tutaj uroń łez obfitą stągiew: 
 Tu leży rycerz wierny, bez skazy i strachu.
 Każdy żołnierz wysoko niesie swą chorągiew.
 A Sikorski najwyżej --- chorągiew na dachu.


     3. Wieniawa-Długoszowski

 Tempora mutantur
 Et nos etiam mutant.
 Wiele przeżył awantur
 Żelazny adjutant.

 Ukwiecony, beztroski
 Grób w "Małej Ziemiańskiej":
 Od Pana krzyż dziadowski.
 Od Dziadka --- krzyż pański.


     4. Al. hr. Skrzyński

 Tu leży, jak długi, wielki Aleksander ---
 Może nie macedoński, ale bardzo hrabia.
 Równie różnym pomagał, bez różnicy bander.
 Mąż był prawy prawdziwie --- a lewy na wabia.

 Zmarł premjer inter pares, mądry Chamberlenin,
 Stracił głowę i serca, a w końcu i kadłub.
 W dzień świętego Locarna, w dzień jego imienin
 Przyjdź na grób ten i załkaj --- rzewnie w oku zadłub.

 Ongiś miał mir ogólny i miłość ogólną
 Dziś jak inni, śmiertelni, tak leży i on tu.
 Polityka i miłość mają tę rzecz wspólną,
 Że nie wystarcza jeszcze --- sama zmiana frontu...

---

Pierwodruk w: Cyrulik Warszawski, nr 1 (1), 1926, str. 10; Przedruk:

Uwagi: patrz też seria II nagrobków.

Źródło tekstu: wg Cyrulika