Włodzimierz Zagórski - Tercet

Z sapijaszko.net

  Gołych trzech grajków ruszyło w świat ---
  Nie wawrzyn ich tam pociąga!
  Każdy z nich chciałby jeść, każdy pić, 
  A żaden niema szeląga.

  O lepszy tercet nie sposób już, 
  Choć szelmy grają fałszywie,
  Lecz harmonijnie godzą się wraz,
  Skoro usiędą przy piwie.

  Pierwszy z nich --- skrzypek, ten, który sprzągł
  Tę trójcę rżniętą i dętą,
  Ma nos czerwony; tym zwęszy wnet, 
  Gdzie świeżą beczkę zaczęto.

  Drugi --- basista, czyni mu wtór,
  Specjalność jego zaś taka,
  Że o dwie mile poczuje w mig, 
  Gdzie mają zabić wieprzaka.

  Trzeci --- flecista, to młody chłop; 
  Ma oczy niby dwie tarki;
  Gdy niemi spojrzy --- bądź wtedy zdrów!
  Topnieją wszystkie szynkarki.

  Więc chociaż grosza nie ma z nich nikt,
  Ducha nie tracą grajkowie;
  Znajdzie się trunek i jadło też; 
  Od czegoż rozum jest w głowie?

  O jadło musi troskać się bas,
  Skrzypiciel starać o trunek,
  A zaś flecista od tego jest
  Aby zapłacił rachunek...

  ...Tak idą światem, od wsi do wsi,
  Melodyj racząc lud karmą; 
  Za cały sekstet jeść zwykli, pić
  Dobrze, a dużo a darmo!

  A gdy nadchodzi płacenia czas. 
  Szynkarkę czarem flet pęta, 
  Patrzy tak czule, tak słodko --- ach! 
  Prosto jej, prosto w oczęta.

  A gdy tak patrzy, śmieje się frant,
  Kręcąc wąsika za katy,
  Jak gdyby mówił: "Ja nie mam nic,
  Jam tylko w miłość bogaty"!

  A kiedy flet się tak wpatrzy w nią,
  Płonie szynkarka drżąc cała;
  Pod tem spojrzeniem dziwnie jej tak,
  Jakby wśród pieszczot konała.

  A gdy tak płonie, zapłaty już 
  Nie żąda, patrzy i wzdycha:
  "Któżby pieniądze od chłopca brał,
  Co się tak czule uśmiecha"!...

---

Pierwodruk w: Ilustrowany Noworocznik Humorystyczny "Szczutka" na rok pański 1892, nr , 1892, str. 13; Przedruk:

Uwagi:

[[Kategoria:{{{Autor}}}|{{{Tytul}}}]]

warning.png“{{{Autor}}}” cannot be used as a page name in this wiki.

warning.pngPuste łańcuchy znakowe są niedozwolone.