Wacław Grabiański - Wojna wśród zwierząt

Z sapijaszko.net

  W pewnym lesie życie było
  Zgodne, ciche i spokojne,
  Aż jednego dnia zwierzęte
  Rozpoczęły z sobą wojnę.

  Ryki, piski, wycia, jęki
  Rozbrzmiewają w całym lesie,
  Silny drze słabemu skórę,
  Nic dziwnego, że tam drze się!

  By zakończyć krwawe walki,
  A i samym wyjść z nich cało,
  Społeczeństwo osłów --- ludzkiej \
  Interwencji zarządało.

  Jakże można tolerować
  Taką rzecz w XX wieku?
  Mówią osły do człowieka:
  ,,Chodź, uspokój nas człowieku!''

  Człowiek, który skończył właśnie
  Reparować łódź podwodną
  I oglądał grubą Bertę,
  Tę zabawkę dziś tak modną,

  Rzekł do osłów: ,,gdzie kultura?
  Gdzie jest postęp! dość tej złości!
  Gryźć się, drapać? przypomina
  Walki to w starożytności!''

  Na to osły do człowieka:
  ,,Mówisz mądrze, niby rabin,
  Lecz co znaczy ta armata?
  Łódź podwodna? ten karabin?''

  Wtedy człowiek: ,,Zrozum wreszcie
  Osłów bando, dzielna, bitna,
  Że dopiero kulturalną
  Jest dziś wojna nowożytna!''

  ,,Co? --- wykrzyknął jeden z osłów ---
  Tak wysoko się nie wzniosłem,
  By tak myśleć, to widocznie,
  Trzeba więcej być niż osłem!''

  ,,Słusznie --- mówi dalej człowiek ---
  Radzę więc nie tracąc czasu
  Wróćcie się kochane osły
  Do walczących stron do lasu!

  Ale najpierw kupcie u mnie
  Amunicji, armat, broni,
  No, a wtedy, nikt na świecie
  Was w kulturze nie przegoni...''

---

Pierwodruk w: Estrada, nr 1, 1917, str. 36-38; Przedruk:

Uwagi: w pierwodruku podpis: Feb. W repertuarze: Seweryna Michałowskiego.

[[Kategoria:{{{Autor}}}|{{{Tytul}}}]]

warning.png“{{{Autor}}}” cannot be used as a page name in this wiki.