Za psie pieniądze

Z sapijaszko.net

  Gdy spytał, rzekła mu: z ochotą,
  Lecz naprzód kazała wyliczyć drobnostkę,
  Mizerne złoto na wagę pięknego ciała;

     Gdy drugą spytał, to ona od głodu ciało swe młode sprzedała,
     Nie za tysiące, lecz za kilka groszy w nagrodę.

        Pierwsza jest damą dziś znaną
        I w wielkim porusza się świecie,
           I do kościoła co rano
           Każe się wozić w karecie.

        Mniej z hańby swojej zyskała druga,
        Ulżyjcie jej męce,
           Ta przed kościołem tam stoi
           I żebrząc wyciąga ręce.

        Ja kiedy widzę je obie,
        Tę strojną --- a tamtą obdartą,
           Zadaję pytanie sobie:
           Która też więcej jest wartą?

        I pytam grzesznemi usty,
        Gdzie większy ciężar przewinie,
           Czy tam, gdzie się pada z rozpusty?
           Czy tam, gdzie z głodu jedynie?

        Żebrząc, wciąż dłonie wyciąga
        I wzrok spłowiały wyłupia.
           Nie dam ci ani szeląga,
           Dlaczego byłaś tak głupia?

        Świat i przed hańbą się korzy,
        Czcią ludzkie otacza żądze,
           Lecz było sprzedać się drożej,
           A nie tak za psie pieniądze!

---

Pierwodruk w: Estrada, nr 1, 1917, str. 39-40; Przedruk:

Uwagi: W repertuarze: Seweryna Michałowskiego.

[[Kategoria:{{{Autor}}}|{{{Tytul}}}]]

warning.png“{{{Autor}}}” cannot be used as a page name in this wiki.