O Korostowcu

Na początku stycznia 1912 r. Ivan Korostowiec,<ref>ru:Коростовец,_Иван_Яковлевич</ref> rosyjski dyplomata, został odwołany z placówki w Pekinie.<ref>Potwierdzeniem tego faktu może być komunikat z Petersburga, opublikowany 10. stycznia, iż "Radca ambasady rossyjskiej w Wiedniu Krupenskij ma być mianowany posłem rossyjskim w Pekinie, w miejsce Korostewca." Gazeta Lwowska, nr 7 z 1912 r. [1]</ref> I nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby... gdyby w prasie satyrycznej nie pojawiły się wzmianki na ten temat. Jedną z nich przynosi Mucha<ref>{{#ifeq: Journal | Journal | {{#ask:Journal::+Klucz::Mucha-1912-3 | limit=1 |mainlabel=- |? Tytuł |? Numer |? Data wydania nieformatowana |? Wydawca |format=template |template=Formatuj źródło }} | {{#ifeq: Journal | Book | {{#ask:Rodzaj::Book Klucz::Mucha-1912-3 | limit=1 |mainlabel=- |? Autor |? Edytor |? Tytuł |? Miejsce wydania |? Data wydania |? Nazwastrony |format=template |template=Formatuj źródło książkowe }} | inne }} }} , str. 5</ref>:

Ex-re panny Perrier
— Starego dziada Korostowca, ex-posła rosyjskiego w Chinach, zastąpić ma zupełnie młody W. Krupienskij.
— To ileż ten francuzek wykradnie ze sobą, wyjeżdżając za rok z Pekinu?

Zastanawiło mnie to "wykradanie francuzek". Szperając w makulaturze można znaleźć rosyjskie dementi:

Petersburg, 2 stycznia (Pet. Ag.). Rozpowszechniona zagranicą wiadomość, jakoby rząd francuski wniósł w rossyjskiem ministerstwie spraw zagranicznych zażalenie na posła rossyjskiego w Pekinie, Korostowca, jest, według informacyi kół kompetentnych nieprawdziwa.<ref>Gazeta Lwowska, nr 1 z 1912, [2]</ref>

Robi się coraz ciekawiej.. I wreszcie Korespondencja braterska rzuca światło na ten ciekawy przypadek. Okazuje się, że poseł Korostowiec zakochał się w piętnastoletniej Francuzce i próbował ją uprowadzić. Ale co miał — biedny — zrobić, skoro:

Amor, pozwólcie wiedzieć, koczujący bóg i niema takiego miejsca na ziemi, gdzieby on swojej oboznej pałatki nie zakładał.<ref>{{#ifeq: Journal | Journal | {{#ask:Journal::+Klucz::Mucha-1912-2 | limit=1 |mainlabel=- |? Tytuł |? Numer |? Data wydania nieformatowana |? Wydawca |format=template |template=Formatuj źródło }} | {{#ifeq: Journal | Book | {{#ask:Rodzaj::Book Klucz::Mucha-1912-2 | limit=1 |mainlabel=- |? Autor |? Edytor |? Tytuł |? Miejsce wydania |? Data wydania |? Nazwastrony |format=template |template=Formatuj źródło książkowe }} | inne }} }} </ref>

I tylko warszawska ulica powtarzała, że z romantycznej historii rosyjskiego posła w Pekinie wynika jasno, iż miał on gdzie indziej stanowczo lepiej, aniżeli w głowie, bo choć rząd chiński nie bardzo się z nim liczył, to panny za nim latały. {{#if:Na początku stycznia 1912 r. Ivan Korostowiec, rosyjski dyplomata, został odwołany z placówki w Pekinie. I nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby... gdyby w prasie satyrycznej nie pojawiły się wzmianki na ten temat. Jedną z nich przynosi Mucha:

Ex-re panny Perrier
— Starego dziada Korostowca, ex-posła rosyjskiego w Chinach, zastąpić ma zupełnie młody W. Krupienskij.
— To ileż ten francuzek wykradnie ze sobą, wyjeżdżając za rok z Pekinu?

|[[treść::Na początku stycznia 1912 r. Ivan Korostowiec, rosyjski dyplomata, został odwołany z placówki w Pekinie. I nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby... gdyby w prasie satyrycznej nie pojawiły się wzmianki na ten temat. Jedną z nich przynosi Mucha:

Ex-re panny Perrier
— Starego dziada Korostowca, ex-posła rosyjskiego w Chinach, zastąpić ma zupełnie młody W. Krupienskij.
— To ileż ten francuzek wykradnie ze sobą, wyjeżdżając za rok z Pekinu?

|]]|}}{{#if:tak|[[strona główna::tak|]]|}}

{{#ifexpr:{{#ask:Nawiązanie do wydarzenia::korostowiec-1912|format=count}}>0|